Bolivia is still alive

Hola! Evita zit hier momenteel te stikken en te puffen van de hitte…en het is nog maar lente (primavera)…dat beloofd. Vandaag weeral eens geen school: dia de amor, de primavera, de estudiante y amistad! Redenen genoeg dus om een dagje vrij te geven en natuurlijk om te feesten…OLE!
Vorig weekend een 3-daags tripje gemaakt naar de jungla, Shaparie samen met de gastvrije, hartelijke familia de felix! Zeker madre Hilda(een lieveke), alles wat ze zegt is bonita en gebruikt bij ALLES verkleinwoorden: watertje, tafeltje, bloempje, ..hilarisch! Het was een onverwachts reisje, donderdagnacht in de ochtendgloren vertrokken met de 4x4 (echt geen overbodige luxe in deze onherbergzame streek) Tia en tio de felix hebben een vakantieHUIS en een STUK grond(zo`n 35 hectare, met bananen-, coca-, peper- en papayaplantage) en zeker niet te vergeten: een idyllische riviertje. Na drie uur gereden en een klein uurtje gewacht te hebben ( voor de doodnormale wegblokkades in bolivia ) arriveerden we in Villa tunari: een dorpje met een uitgelaten sfeertje. Een zalig weekendje: jungletocht gemaakt (indrukwekkend bloemen en insektensoorten), boa`s bewonderd van op een meter afstand, aapje op de schouder, lekkere regen (nostalgie belgica), met een bakje (zoals indiana jones) over een rivier gehesen (volop avontuur!)coca blaaden geprobeerd (na vijf minuten was mijn tong al verdoofd, felix daarentegen moest voor hetzelfde gevoel een klein uurtje kauwen), gezwommen in een postkaart-riviertje waar kleine indiaantjes visten en de meisjes kleren wasten (een momentopname die op mijn netvlies staat gebrand!), uiterst zeldzame vleermuizen en vogels bezichtigd in grotten, prachtige sterrenhemel en natuurlijk het kan niet anders in Bolivia: lekker en veel gesmuld! Kortom een impressionant tripje! Zondagavond huiswaarts gekeerd, een trip van 3 uur terug met de auto NU in klaarlichte dag! In drie uur door drie verschillende landschappen! Eerst door de tropische jungle, dan doorheen het onherbergzame altiplano, de bergen in(de weg werd verhinderd door alle mogelijke dieren van de boerderij, warm ingepakte indios, lemen hutten, kortom de armoede was duidelijk zichtbaar, ik had een peking-expressgevoel.) Het was een ritje om nooit te vergeten niet alleen het uitzicht maar ook de rijstijl van de bolivianen deden mijn hart sneller slaan. In de bergen was het mist en levensgevaarlijk, de meeste rijden zonder lichten. Ondanks het toffe weekend was ik gelukkig toen een rose-rood-oranje avondzon ons in cbba verwelkomde, blij om weer thuis te zijn! Morgen Dansfeest op school, Gringa evita doet er uiteraard aan mee! Incadans, denk aan Kuifje en de inca’s en beeld mij dan in in zo`n pakje! Mi hermanita (zusje)is een beer en ik ben zotjaloers op haar: geen kat zal haar herkennen met dat masker op haar koppie. Ik breng nog verslag... Met de familia gaat alles is stijgende lijn: mijn moedertje blijft een schatje en sinds kort noem ik haar ook mami ook met het zusje heb ik een hechtere band gekregen. Alles gaat hier toppie, toca madera (hout vasthouden!!!) Deze week is mijn español vlot vooruit gegaan, met de klasbuddies lukt het nu ook een volledig gesprek alleen maar in het spoins te voeren(vergeet niet: jongerentaal is geene kak)! Binnen drie weekjes maak ik een tripje met school naar Lapaz en heb er al volledig zin in! Ik verveel me hier second: nog altijd spaanse les,veel uitjes met de vrienden, paardrijden, joga, salsa, ...Liefste mensjes, Adios dit was een kort verslagje uit de zaligste stad van bolivia! En helaas is mijn schrijfstijl niet vergelijken met die van mijn natuurlijke wederhelft, den don jose...Papi, cumpleaños feliz!!!!!! Wees gerust: sommigen die denken dat ik niet zal terugkeren (ik noem geen namen) ik ben Belgica nog niet vergeten het blijft, waar ter wereld ik ook ga, mijn thuis met mijn familie en vrienden! ¡Adios! Hasta la vista!