10/09/06-17/09/06

Maandag 10/09/06

Het is nu de volgende dag dat ik dit berichtje schrijf en ik zou niet meer weten wat gedaan te hebben.Ik herinner me dat ik trots bij Fernando, de oude hippie, met m’n rolletje aanklopte.Het probleem is dat ik zowel practica als theoria heb in dezelfde tijdspanne.Dus deze keer koos ik voor practica, ik zal morgen een andere mogelijkheid zoeken want dit is niet mijn ideaal. Die dag had ik ook historia de arte, herinner er niet veel meer van dus het zal geen nut hebben gehad.Na even afgezakt te zijn naar mijn oude faculteit, iedereen nog eens gegroet te hebben en de ombudsman gewaarschuwd te hebben ben ik snel nog een hapje gaan eten met m’n vrienden in een restaurant waar ik 3 weken geleden ,toen ik hier pas aankwam een limo simple had besteld,nog nooit heeft een broodje met vlees me zo gesmaakt en het ook deze keer was het geen ontnuchtering.
Rond 5 uur had ik literatuur met 5 Amerikanen, er is eentje meer bijgekomen, ze spreken: “Spaans” maar met een verschrikkelijk accent, zelfs ik kan het maar enkele momenten aanhoren voor de rest zijn ze wel OK.Rond 21.30 uur, na de les, onderwerp romances en bijhorende film, ging ik met een vermoeide kop naar huis.

Dinsdag 11/09/06

Vandaag m’n eerste les Theoria fotografia, we zijn met ongeveer 100 .Eerst ben ik bij Fernanda m’n foto’s gaan ontwikkelen, nog niet in de camera obscura omdat het filmrolletje eerst moet drogen alvorens je het kan ontwikkelen.Morgen of overmorgen zal ik het ontwikkelen.Eindelijk zal ik zelf m’n eigen foto’s kunnen ontwikkelen, het geeft me een goed gevoel.Ben al een hele week een beetje verkouden , het is best koud in Mendoza en het probleem is dat ik elke morgen vergeet ik me warm te kleden en elke morgen kom ik tot de ontnuchtering dat ik dit klimaat onderschat.Nu verfoei ik de “koude”, maar in zomer zal het waarschijnlijk de warmte zijn.Vorige week donderdag heb ik een close moment met een 27 jarige kunstgeschiedenis studente had toen ik uitging.Het was een sprookje maar doordat het meisje ook in mijn faculteit zit en ik haar waarschijnlijk een dezer dagen tegenkom, zal het de illusie van de nacht verbroken worden, wat ik een zeer spijtig gegeven vind.

Woensdag 12/09/06

Toegekomen op de faculteit rond 10.30 u, daar werd me meegedeeld dat de kunstgeschiedenis klas geen les had, blijkbaar wist iedereen het behalve de onwetende Belg.Ben dan maar richting fotografia practica waar Roberto zit(Fernanda is een vrouw, excuses voor deze naamverwisseling)en heb voor het eerst een deftig gesprek gevoerd ,het is een toffe kerel,al bij al.Hij speelt gitaar en 13 oktober treedt hij op ,spijtig genoeg kan ik er dan niet bij zijn want dan verjaard Alberto en gaan we naar Chili.Je kan niet alles hebben in het leven.Nog even binnengewipt te zijn in m’n oude faculteit, uit nostalgie neem ik aan.Nu, in deze faculteit ben ik figuurlijk voor de leeuwen gegooid, met een goede kennis Spaans geen probleem maar met mijn basis zal het een serieuze opgave worden maar ik ben geduldig, ik heb tenslotte 1 jaar.Rond 4 uur vertrok ik naar tango, als ik er ben wil ik onmiddellijk stoppen met dansen, de leraar een lap geven en naar buiten rennen en op de eerstvolgende micro stappen. Maar als de les gedaan heb, voel ik me een echte vent en als beloning pak ik een pint samen met m’n vriend William.Het begint een traditie te worden.

Donderdag 13/09/06 en vrijdag 14/09/06

Donderdag had ik geen les,niks omhanden, ben dus met m’n moeder inkopen gaan doen, heb heerlijke vreemde vruchten geproefd.Versteld stond ik van haar bedrijvigheid,10 verschillende mensen gaan opzoeken voor rekeningen, buskaarten en allerhande in orde te brengen.Na samen met haar het huis een beetje in orde gebracht te hebben.Ben ik afgezakt naar atletiek,5 a 10 km had ik afgelegd op het einde van de les.Om 7 uur had ik afgesproken met Laura Sosa, een 25 jarige jongedame die ik via via heb leren kennen, die me Spaanse les wou geven voor 20 peso per uur.Geen geld.Een koffie en een alfagor later kwam ik tot de conclusie dat het een toffe meid was.Voor dat zij kwam ben ik naar de boekenbeurs gegaan en heb een strip van Mafalda gekocht, een bekende striptekenares van Mendoza, die faam kent over de hele wereld.Die avond ben ik naar een concert geweest,een reggaeband,tot nu de enige goeie die ik heb kunnen aanschouwen.
De volgende morgen had ik les om 10 uur, een uurtje, en later om 14 uur Literatura.De meeste studenten zijn nu aan het studeren voor hun examen die op het einde van deze maand begint.
In de late middag had ik zin in een filmpje en ben ik met tof gezelschap naar de cinema geweest,’L’enfant‘, de Belgische kaskraker van de gebroeders Dardenne, was de gelukkige die uit onze keuze kwam.Even binnengewipt bij een designershowroom waar 2 schonen me een koffietje in de handen speelden.Ze waren vriendinnen van m’n broer.
Wegens speciale redenen zijn we die avond naar het huis van de ouders van Alberto gegaan, met zijn familie, neven-nichten-de hele rimram.Zelfgemaakte ravioli, aardbeientaart en een snuifje champagne was de ideale opwarming voor een avondje uit.Met Ato,Renzo,Paula,Marcelo en zijn lief die iedereen gordo noemt.
(Iedereen heeft hier bijnamen.Negro en Gordo zijn de meest gebruikte, negro wordt gebruikt voor iemand met zwart haar, gordo voor een zwaarlijvige persoon.Even uitweiden over het Argentijnse Spaans: Ché voor een zin wordt gebruikt om iemands aandacht te trekken eveneens’ mira’ of ‘ escuché me’wordt vaak gebruikt, wat ‘luister naar mij’betekend.Na de zin wordt, vooral in Buenos Aires, het woord boludo of culiado gebruikt.Culiado is letterlijk vertaald’fucked in the ass’, boludo heeft een zachtere betekenis.)
Casa Babylon is een gezellig café, spotgoedkoop en zeer in bij het jonge volk.Het wordt gerund door een jonge kerel met dreadlocks, waarmee ik zondag mee naar de voetbal ga.Dat is m’n plan, maar m’n broer is er niet voor.Godoy Cruz, de voetbalclub heeft een tamelijk harde kern en heel vaak verschijnen hun doeningen op het plaatselijke tv zender.
Het is de gewoonte om eerst iets te gaan drinken in een pub zoals Casa Babylon of bij iemand thuis om dan af te zakken naar een discotheek.Het park is eveneens een populaire uitgaansplaats, maar het nu te koud daarvoor.We gaan naar een dragqueen club(homobar), het spijtige is dat de enige plaats waar goede muziek wordt gedraaid een homobar is. Al hoewel hier ook meisjes zijn, is het mannelijke volk toch in de meerderheid.M’n vorige keer dat ik hier was, heeft iemand m’n vest gestolen, dit laat ik me geen 2de keer overkomen.

Zaterdag 15/09/06

Nog maar een uurtje wakker en ik was al op weg naar Plaza Independencia, waar ik William zou treffen.Het plan was hem mijn huis te tonen.Maar eerst een capuchino met een alfagor en een babbel.In tegenstelling tot William die heel dicht bij zijn school en het centrum woon ik tamelijk ver.Ik heb niet te klagen, de micro doet er 20 min over naar het centrum en een goed halfuur naar de faculteit.We hadden afgesproken in godoy cruz waar een soort festivalletje aan de gang was met Pol, maar halverwege vernamen we dat de plaats een uur rijden van waar we ons bevonden was, dat konden we er niet voor opbrengen, afstappen en in de stad een pint gaan drinken bleek de ideale oplossing te zijn.Alberto en Graciela vertrekken morgen voor een reis naar Bolivia en Chili dat 15 dagen zal duren.Ze passeren langs Cochabamba en er is een kans als ze het huis van m’n zus vinden dat ze haar gaan bezoeken en tevens een paar kleinigheden afleveren zoals boeken die ik uitgelezen heb.Die avond zou ik naar een uitgaansbuurt gaan in Chacras, de rijke buurt van Mendoza.Vol met rijke barrios die veel gemeen hebben met gevangenissen.We waren met 4 jongen en 2 meisjes, de ene van Buenos Aires bezat een lach die door merg en been ging.De andere vind je hier onder elke steen.Ato, een vriend van Renzo woonde in een rijke barrio.Eerst even daar vertoeven, beetje fernet en kennis maken met de dames.Waarna we daarna aanzetten naar El Diablo, een van de weinige discotheken die house draait.Het merendeel draait Cumbia of Rock Nacional.Je moet 22 zijn voor binnen te mogen, dat waren zelf Renzo en z’n vrienden niet .Dus zochten we een alternatieve manier.Kropen over hekkens, muren, prikkeldraad, heel spannend allemaal.Bij de laatste etappe van ons avontuur werden we betrapt door de schuld van Renzo die al binnen was en die ons toeriep dat de laatste etappe heel simpel was, spijtig genoeg had de security het gehoord en werden we naar buiten geleid onder veel machtsvertoon.
Later op de avond zijn we binnengeraakt doordat ze je passport niet meer checkten.De discotheek had 5 verschillende zalen en was stampvol met goedgevormde dames.

Zondag 16/09/06

Deze dag is niet de moeite om te beschrijven.Een echte rustdag waar ik veel genoegen uit geput heb.Lekker uitgeslapen, spijtig genoeg heb ik daardoor geen afscheid kunnen nemen van m’n ouders, tot nu toe het enige is waar ik me voor beklaag.Renzo maakte een lekkere asado omdat er een mooi zonnetje scheen.Later die avond zouden de ouders van Graciela zich installeren, zij zouden de komende 15 dagen een oogje in het zeil houden.

Maandag 17/09/06

Ik weet niet hoe het komt maar die dag was een opeenstapeling van mislukkingen.Eerst was ik te laat opgestaan voor m’n les Literatura.Ik doodde dus m’n tijd in de faculteit met lezen,72 dagen in de Andes, geschreven door de overlevende van de vliegtuigcrash van een Uruguays team die elkaar opeet.Met een vlotte pen geschreven, het verhaal raakte me diep.Deze dag had ik normaal m’n eerste les Spaans in m’n vorige faculteit, maar daar was de boel ook afgesloten want er was een receptie voor het personeel.Ik begon het hier op m’n heupen te krijgen.Ik had m’n pizza moeten binnenproppen om op tijd te zijn en niet eens kunnen genieten van m’n gezelschap en dat allemaal voor niets.
Teleurgesteld ging ik huiswaarts.Die dag ben ik foto’s gaan trekken,de mensen waren niet happig als ik vroeg om hun te fotograferen.Het was een prachtige avond waardoor ik vergat naar de les te gaan.