Vrijdag 07/09/06, zaterdag 08/09/06 en zondag 09/09/06

Dit weekend stond er vissen op het programma. M’n broer, vader en enkele werkmannen houden 3 keer per jaar een weekendje vrij om zich eens volledig te ontspannen en niks anders te doen dan het varken uit te hangen.Vissen tot 7 uur s’morgens met een stuk vlees en een goede scheut wijn is hun Walhalla.Het meer bestaat uit bergwater en is behoorlijk koud, vooral s’nachts is het aangeraden om goed ingeduffeld te zijn.Het bevind zich ongeveer 180 km van Mendoza, maar doordat de laatste 60 kilometer samen gestampte aarde is met putten hebben we er het heengaan 6 uur over gedaan.Meegerekend dat onderweg de achterspan was afgebroken, wat een spektakel van vuurslierten langs alle kanten opleverde .Dat koste ons ongeveer een uur vanwege het zoeken naar een lasser die het zaakje aaneen kon lassen.Het vehikel waarmee we reden was een oude jeep, een old timer, met 2 houten zitbanken tegenover elkaar.We waren met achten ,vanachter met z’n zessen dicht opeengepakt, pure folklore:Renzo,Lowie,Ariel (12 jarige),
Miquel( kettingroker) en een 12- jarig malcontent zoontje waarvan de naam me momenteel ontglipt.
We sliepen op het meer in een klein huis van 1 kamer op een vlot, primitief allemaal maar heel gezellig.De charme van het meer is dat het ongelofelijk groot is en godverlaten, omgeven door naakte heuvels met in de verte de besneeuwde toppen van de Andes .Je bevind je weliswaar in het land van Pluto.Er is een asado aangebouwd, de kakstoel is buiten, een klein boxje waar het aangeraden is goed te mikken.S’avonds wordt de kamer omgevormd tot een slaapzaal, met achten dicht bij elkaar voor de koude.De eerste nacht hebben we 1 vis gevangen, door de volle maan die aanwezig was gaan de vissen naar de bodem van het meer en laten zich niet verleiden door een wormpje.De 2 de nacht hebben we er 40 gevangen, veel beter.Overdag vissen levert niet veel op en dan doden we de tijd door te kaarten, lezen, siësta, zonnen, het is zalig eens niks omhanden te hebben.Walter, een mecanicien, was de grapjas van de bende.Over het algemeen werd een schunnige grap niet geschuwd maar Walter ging er vaak over.Er werd geboerd en scheten gelaten à volonté, het leek me dat ze hier eindelijk de toelating kregen om het varken uit te hangen.Ik heb m’n eerste boek in het Spaans gelezen,”Charly y la fabrica de chocolate”, vanzelfsprekend met de hulp van een woordenboek.
Op het einde van de trip gingen we als een hechte groep uiteen.