Met een knalrode kop opgestaan,m’n huid gloeiend,nog nooit zo verbrand geweest.Na m’n gezicht ingewreven met nivea te hebben en mezelf voor 10 minuten verwonderd bewonderd te hebben, ging ik naar het ontbijt.Alberto en Antonella onderdrukten hun lach.School beloofde een ware nederlaag te worden, een goede test voor m’n zelfvertrouwen nam ik mezelf voor.Die dag was een mijlpaal in m’n leven, nog nooit heb ik zoveel bekijks had.2 uur les, test maken, hallo en bos in, dat was m’n plan.Natuurlijk gaan dingen nooit zoals gepland .Na m’n test gemaakt te hebben ,een outline schrijven over The Visitor,een short Story van Roald Dalh, ging ik normaal naar een instituut waar cursussen Spaans werd gegeven met Neli,een meisje van m’n klas, maar ze had een oraal examen.Swoat, ik wachten tot 13 uur ,de hele faculteit had nu m’n rode kop kunnen bewonderen.Ik was al lang over de “shit, wat een rode kop heb ik “, Sommigen deden als ze me passeerde, een skiër na, anderen speelde de behulpzame vriend. M’n lerares zei voor 100 mensen,’ Joost ,you look different,what happenend to your face’, - I went to ski, miss – was mijn respons.Het beste wat je kunt doen tijdens crisissituaties als dit, is er eens goed mee lachen.Rond 14 uur kwam ik thuis, door het orale examen van Neli hadden we geen tijd voor naar de instituten te gaan, we spraken af rond 18.30 in Plaza Independencia.Tijd genoeg voor een schoonheidslaapje met een dikke laag nivea.
Een uur individuele Spaanse les kost 35 peso, de andere koste 40 peso.Wat gelijk staat aan 10 euro, schandalig veel hier.Thuisgekomen belde Pol met de vraag of ik iets wou doen.Om 10 uur spraken we af in Plaza Independencia.Ik begin de jongen meer en meer te respecteren, hij is ongelofelijk eerlijk, wat hem veel problemen oplevert: mensen houden of haten hem. Hij is direct en daardoor soms grof, veel Argentijnen zien hem daardoor liever gaan dan komen.Mij stoort het niet.We zijn naar een concert geweest, m’n 2de sinds ik hier ben, national rock( zo wordt het hier genoemd)werd er gespeeld.Echte trash maar de jongeren willen niks anders, spijtig.Pol zijn kennis van muziek is indrukwekkend, hij kent ook Herbie Hancock en Nicola Conte en dat geeft hem een streepje meer,hij speelt bass en als je het mij vraagt heeft deze Luxemburger al een zwaar leven achter de rug ook al ziet hij er zo fragiel en jong uit.Nadien zijn we afgezakt naar Por Aca, een club die geen cumbia speelt, het einde van een mooie avond.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment