woendag 30/08/06

Om 8 uur, na Antonella afgezet te hebben op school zaten we in een air te wachten op Pablo,Renzo ondertussen druk in discussie met z’n vader over geld, Graciela aan een koekje te peuzelen en ik deze gekke toestand stilletjes aan het observeren.Na alles overgeladen en afscheid genomen te hebben vertrokken we .Onderweg zagen we Condors, de Andes is prachtig, niet zoals de Alpen in Europa waar er bomen groeien, hier bedekken dorre kleine struiken de naakte grond. Door de Andes is er maar 1 weg, die naar Chile en daarom zijn de Camions rijkelijk aanwezig, in lange collones trekken ze door de Andes, het heeft veel weg van nomaden op doorreis.Toen we toekwamen was het 10.30, rond 11 uur zaten we op de skilift.Er was praktisch geen volk, en eerst wouden ze de grote piste sluiten dat betekent dat we de ganse dag op een nietig blauwe piste zouden moeten doorbrengen. Renzo was een beginner, Pablo halfgevorderde en Joost gevorderd.De hemel was blauw, de zon verblindend, kortom perfect skiweer.Maar in de late namiddag begon de wind op te zetten, dus wij naar beneden om in de tussentijd een hapje te eten.Iedereen was blij dat hij iets te bikkelen had, het was een stil kwartier, met af en toe een gedempte boer ertussen .De wind had plaats gemaakt voor een sterke wind, maar de zon was nog altijd alles aan het geven.Waardoor de grote piste werd gesloten, dus het laatste halfuur voordat de pistes sloten mochten we slijten op het nietig pistje.Met vermoeide benen maar met een voldaan gevoel keerden we naar huis, allen rood als een kreeft .Morgen heb ik een test en ik weet niet of ik in staat ben nog iets te verzetten vandaag.