de tijd tussen het reizen

Na de 2 de reis kwam ik terug thuis, gewend geraakt om mijn eigen zinnetje te doen daardoor gaf het weerzien me een gemend gevoel.Toch overtrof de blijdschap het van de zin om te reizen.Ik had een de reisbacterie te pakken en ik zou zeker niet rouwig zijn moest iemand voorstellen om Zuid-Amerika tot juli te gaan exploreren.De pauze tussen de eerste en de 2 de reis was Kerstmis enige belangrijke gebeurtenis dat ik me nog kan herinneren.Je hebt Goede nacht, de nacht voor kerstdag.De familie komt samen, eet en steekt om 12 uur petards af,dit is een stereotype Goede nacht wat bij mijn familie niet veel anders was.Elk gezin van de familie maakt gerechten klaar en we kwamen allemaal samen in het huis van Fernando, de oom met de 2 mooie dochters.Er waren rond de 40 mensen, familie van de kant van de vrouw van Fernando, mijn moeders zus en van de kant van Fernando.Zoals elke familiebijeenkomst werd er goed gedronken, toch verbaasde het me dat ze niet decadent gingen.Het had veel weg van een typische zondagmeeting.We aten rijkelijk en met de gebruikelijke familiechampagne staken we om 12 uur stipt petards op en genoten van het meer gesofisticeerde vuurwerk die overal werd ontstoken in de omringende huizen.Rond 2 uur toen de kleintjes moe werden sijpelden enkelen weg maar de meerderheid bleef.Enkele neven en nichten gingen op weg naar de vele feestjes.Mijn broer had me uitgenodigd om samen met zijn vrienden naar een groot buitenlucht feest, speciaal voor kerstmisopgezet; te gaan, die 25 peso roofde uit mijn portefeuille.Leuke sfeer, iedereen was op zijn paasbest.Maar daar kwam naarmate de uren verstreken verandering in.Het is blijkbaar de gewoonte om op kerstmis je naar het ziekenhuis te drinken.Waardoor naarmate de tijd vorderde velen in onderbroek liepen met de das vast geknoopt rond hun hoofd.De security had de handen vol.Het was een goede tijd, iedereen was opperbest gezind.De zon maakte er brusk een einde, blijkbaar ziet iedereen er beter uit in het donker en voelden de meesten zich onaantrekkelijk en sijpelde het volk langzaam weg.Ook waren de dronkaards er meteen uit te halen, onder andere mijn broer.Die zeer kinderlijk was maar toen we 2 uur later naar huis werden gebracht zat te kotsen zodat ik hem het huis in moest slepen, de trap op om hem in zijn bed te stoppen.De volgende morgen, was het kerstdag.Toen we opstonden was de hele familie al goed in de weer.Ik en Renzo zaten er maar belabberd bij.Na de resten van de vorige avond opgepeuzeld te hebben verdeed de familie de tijd met zwemmen, zonnen en lekker keuvelen.

Na de tweede reis ben ik 4 dagen met mijn familie naar San Luis gegaan, naar de campo.40 km afstand van het dichtbijzijnde dorp en 123 km van een stad.Mijn vader is eigenaar van een groot stuk grond waar een boer met zijn familie woont, die nog via de ouderwetse manier leeft.Geen tractors.Het vee wordt samengedreven met paarden.Ze hebben veel gemeen van de gaucho.De oudste van de 4 kinderen van de boer die 10 jaar is gaat elke dag erop uit om zijn kudde geiten te laten grazen.Ze gaan naar school met paarden.De familie heeft nog nooit de zee gezien en de vader heeft nog maar 1 keer in Mendoza geweest, 290 km ervandaan wat hier een peulschil is.We zijn gaan paardrijden volgens de goede oude manier.Ik eerst met een paard en later met een ezel waar we wedstrijdjes mee deden.De 4 dagen besteden we voornamelijk aan klussen.Aan het huis moest veel geklust worden, met de boer repareerden we de hekkens, verzamelden hout , met ezel en kar of dreven we de koeien samen.Er was een puma in de buurt gesignaleerd dus werd er extra veel aandacht aan de geiten besteed.Het was een chille tijd.De pure buitenlucht gecombineerd met een beetje klussen en lekker eten.Ideaal om de batterijen even op te laden.
De pauzes tussen het reizen waren ook nodig om de contacten terug een beetje aan te scherpen en om even op adem te komen.