30-31/10/06

Maandag 30/10/06

Deze dag bestond voornamelijk uit rijden door de immense campo,eerst richting de finca,het vakantiehuis,daar een tocht gemaakt met de jongere kerels.We zagen zwijnen, herten, prachtige vogels en een slang.Spijtig genoeg geen poema, wat ik ook niet verwacht had.Op het gebied zijn er koeien gezet en je ziet ze dus overal verspreid,met de warmte en het tekort aan water zie je ook veel kadavers op de grond.In tegenstelling met onze campo in Mendoza is deze campo veel ruwer, is er vegetatie die hoger dan kniehoogte gaat, een andere wereld.We zijn daarna terug naar San Luis gereden,met achten in een auto voor 6.De kont van m’n moeder op m’n schoot, de omstandigheden konden beter.Na gegeten te hebben zijn we richting casa vertrokken waar ik meteen naar het huis van een vriend vertrok.
Dinsdag 31/10/06

Na m’n foto’s ontwikkelt te hebben vernam ik van een medestudente fotografie dat ze examen hadden, geen les dus.Ik naar ex-faculteit om m’n beklag te doen i.v.m de datums van m’n Spaanse lessen die zo slordig worden vastgelegd dat er iets aangedaan moet worden.Toen ik dat gefikst had kwam ik Beto tegen die naar de terminal zou gaan om een nieuw abonnement te kopen.Een engel uit de hemel,ik had hetzelfde nodig, hij kocht het voor mij, je hebt ondertekende papieren nodig van het gemeentehuis nodig om in aanmerking te komen voor een goedkoop abonnement.Daarna ben ik richting het huis van Pol gegaan, die met me meegegaan is naar huis om even te dutten aan het zwembad.Hij vroeg of ik donderdag voor 10 dagen naar Chili wou gaan met hem en een vriend.Het spijtige is dat net nu m’n pasport naar Buenos Aires opgestuurd moet worden, volgende maandag krijg ik hem terug.Om 18uur had ik Spaanse les van Laura.Ze is zo verzot op België dat het me begint te ergeren.Erna ben ik naar Gonzalez ,m’n afs-begeleider afgezakt, om m’n pasport af te geven.Vlug een lomo gekocht en naar huis ,waar ik na gegeten te hebben en een filmpje me terug trok in m’n kamer.Renzo was naar z’n vriendin,ik had het rijk dus voor me alleen.

Oktober

Deze maand is met voorsprong de winnaar het snelst voorbijgaande van m’n leven.
Soms heb ik het gevoel dat ik er te weinig bij nadenk en dat voor ik het besef het einde in zicht zal komen,wat zal overeenkomen met een slag in m’n gezicht en me met de beide voeten terug in de realiteit zal brengen.Ik ben zeer blij dat ik een blog heb want het merendeel van m’n verblijf hier ben ik vergeten.Later zal ik ,als ik het schrijven volhou, kunnen genieten van m’n trip.