woensdag 16/08/06

Rond 9 uur s’morgens waren Renzo en ik al op de baan in zijn auto, dat de naam krot verdient, om eerst Pancho, een van zijn beste vrienden en een aardige kerel, op te halen en daarna naar een van de vrienden zijn huis te gaan om daar de auto te laten en met 2 andere auto’s te vertrekken.Want de bodega’s bevinden zich op het platteland, ongeveer een uur en half rijden van het centrum.Met 8 waren we mezelf erbij gerekend, klaar voor een multicultureel uitstapje, met het vlees, groentjes, paté in de achterbak kon het alleen maar een aangenaam tripje worden.De drank zouden we op een van de bodega’s kopen, dat spreekt voor zich.Dezelfde muziekstijl creëert een band, de Beatles stond op en iedereen zong mee.Een mooi moment.Persoonlijk had ik geen groot spel verwacht, een kleine boerderij waar de boer in een schuurtje achter zijn huis een beetje wijn maakte en verkocht aan gierigaards zoals ons.De eerste bodega en wat later bleek allemaal werd bewaakt door security, die de naam van de chauffeur wilde weten en het aantal passagiers.De eerste was een mastodont van een paleis ,de magazijnen verscholen achter een mooi goudkleurig tintje.Met een prachtig uitzicht op de bergen.De bodega heette Norton, een zeer gekend merk die exporteert naar Europa, vooral naar Nederland.Het is vooral bekend voor zijn wijnen.Er is nog een andere Bodega(naam vergeten) die meer bekend is maar die specialiseert zich in Champagne.Het gebruikelijk is, omdat in de andere bodega’s hetzelfde wordt toegepast, dat je eerst een glaasje witte wijn proeft, meestal chardonnay, dan rode met de nodige uitleg .Daarna krijg je een rondleiding door de Bodega, van druif tot fles.
De rondleiding van de eerste bodega was interessant.Het tweede was nog ok, het derde pitten.
Na de tweede bodega gingen we naar een van de vrienden zijn vakantiehuis en ontkurkten daar de wijntjes die we hadden gekocht, roosterden het vlees, maakten toostjes met het brood die we onderweg hadden gekocht en daarna heb je dat heerlijke volle gevoel.Doordat ik niet meer scharrel tussen de 3 hoofdmaaltijden door heb ik dat gevoel veel.Het was rond 3 uur wanneer we aanzetten naar de laatste bodega.Het mooiste voor het laatst zo bleek.De bodega was ontworpen door een Franse architect en had veel weg van een piramide.Na de drink, rondleiding en afscheid terug in de auto beland te zijn reden we richting Mendoza waar ik had afgesproken met m’n zus en wat later bleek ook haar vriendinnen.
Na de film en de vriendinnen een goede nacht te hebben gewenst, die beter meevielen dan verwacht, namen we de trolley naar huis waar ik tot het besluit kwam dat ik een test had tegen de volgende dag.
De nacht is nog lang…