Ik heb vandaag voor het eerst de bus genomen.Het Spaans gaat traag vooruit maar ik kom er wel, Engels is momenteel meer de voertaal.Ik heb 12 uur les per week.Ongeveer 3 per dag en vrijdag heb ik vrij, ben dus bezig met het zoeken naar een tof tijdverblijf.Je kunt hier zelf Thai Chi doen, maar dan moet je een uur met de bus.Het probleem is dat in Las Heras er niet zoveel cursussen en sporten te doen zijn.Het wordt dus nog even zoeken.Ik sta open voor alles.Men klasgenoten zijn vriendelijk en behulpzaam.Ze helpen me met het zoeken naar de juiste nota’s.De lessen zijn nog cava.Ik heb grammar van een variant van Mr Deknock.Een echte karikatuur met opgetrokken wenkbrauwen en zoals Deknock feilloos uitgedost.Hij vergroot altijd zijn bewegingen, het is een genoegen hem aan het werk te zien .Ik vermoed dat hij in een vroeger stadium opera’s deed deels omdat hij niet kan zwijgen over soap opera’s.Hij is al van gezegende leeftijd, zijn moeder was Belgisch en had de naam Martens of Mertens.
Heb m’n eerste telefoonnummer in de wacht gesleept voor m’n téléfono mobil die ik gekregen heb van m’n familie .Vrienden maken is hier net hetzelfde als een meisje versieren.Eerst moet je er aandacht aan besteden en op een gegeven moment knakken ze en willen ze afspreken als ik het heel cru uitdruk.Berg beklimmen, maté drinken met de vrienden, naar calle aristides villanueva gaan om te feesten zijn een van de vele bezigheden waarmee de jongeren van Mendoza zich bezighouden.
Rond 4 uur ging ik met m’n zus geld gaan afhalen en waarna we even slenterden door de stad.Rond 6 uur keerden we terug maar we hadden onze stopplaats gemist doordat de trolley, een variant van een tram, boordevol zat en we niet konden passeren.Eindelijk uit de trolley realiseerden we ons dat we midden in de plaatselijke getto zitten .Mas problemas, zusje is bang, begint te wanhopen in het Spaans.Na een goed uur te hebben gewacht op de trolley die maar niet komt en al meerdere malen benadert geweest te zijn door onzuivere types die vragen achter een stuiver worden we eindelijk gebeld door Renzo, het is ondertussen al donker, die al een uur aan het zoeken is naar ons.Het is goed dat ik dit voorvalletje nu meemaak want ik was me niet echt bewust van de gevaren in een grootstad, ik voelde me teveel toerist, nu besef ik dat ik er leef. Het is tevens ook de 2 de onveiligste stad is na Buenos Aires wat je niet zou zeggen als je er rondloopt .Ze raden me ook af om m’n fototoestel mee te nemen in m’n rugzak voor het gevaar van zakkenrollers die er blijkbaar talrijk aanwezig zijn
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment