25/08/06

Normaal had ik vandaag afgesproken met Lorena om naar een tentoonstelling van Borges te gaan.Maar wegens medische omstandigheden was ze genoodzaakt het uitje af te zeggen.Rond de middag ben ik met Antonella een koffie gaan drinken en schoenen gaan kopen want m’n all stars begonnen te rotten .Het was niet meer schoon om zien.Ik heb me er vlug van af gemaakt en de goedkoopste vehikels gekozen .Ik wil vanavond weg van huis want Antonella haar vrienden komen en ik heb geen zin in gegniffel en dronken tieners daarom heb ik met Paul afgesproken rond 10 uur op Plaza Independencia, ik heb daarjuist m’n broer aan de lijn had, hij komt speciaal om te horen wat ik ga doen.Om 10 uur stond ik dus in Plaza Independencia, niet de ideale ontmoetingsplaats s’avonds, toen ik toekwam stonden er 2 politiewagens met loeiende sirenes voor het park en 3 jongeren werden gefouilleerd .Paul is een lange jongen met een vreemd gezicht,een tijdloos gezicht ,ouderdom heeft geen vat op hem.Hij is 28 maar hij ziet er 18 uit ,leeft nu al 7 maanden in Mendoza ,daarvoor trok hij alleen rond in Zuid-Amerika en later vestigde hij zich in Cochabamba waar hij zijn huidige vriendin leerde kennen, de reden dat hij zich in Mendoza heeft gevestigd is vanwege haar.Na een lange zoektocht op zoek naar de juiste tent met de juiste muziek kwamen we uit in een klein rock café, waar een optreden zou plaatsvinden.8 pesos inkom voor optreden + 1 liter bier .Na een uurtje begon het optreden, California Rock moest het voorstellen, het was trash maar hier houden ze van zulke groepen.Iedereen ging uit zijn dak, headbaggen alom, schreeuwende meisjes.Het optreden was een ware acrobatische oefening, springen van de ene kant van het podium naar de andere met ertussendoor een paar skatesprongetjes.Nadat Paul telefoonnummers met de basgitarist had uitgewisseld die hem ging helpen met het zoeken naar een andere gitarist voor Paul zijn band, apart wereldje de muziek wereld,zijn we afgezakt naar calle Aristedes, waar we ons vestigden in een leuke club met 3 meisjes waar er electro werd gedraaid.Ik ben nu bijna 3weken in Argentinia en ik heb nog geen enkele keer cumbia gehoord, ik weet het mooi te ontwijken.Na afscheid van de meisjes te hebben genomen, nam ik in Plaza Independencia een taxi, de bussen reden al maar dat is altijd een beetje stress, is het de juiste of niet, blabla. Antonella haar feestje was al gedaan, 6 tieners zaten te knorren in een dubbel bed, net een hoopje vlees.